Grillig voorjaar

De zon schijnt alsof ze de schade van de afgelopen drie maanden wil inhalen, al het grijs dat stiekempjes het humeur van de Denen is binnen gesijpeld wil oplichten en de bleke snoetjes van een vurige blos wil voorzien. Er is enige kleur toegevoegd aan het panorama waar mijn raam uitzicht op biedt en de vogels hebben hun luidkeelse solo-optreden (juist: hordes solisten!!!) vervroegd naar 05:00 uur in de ochtend. Dames en heren: de Deense lente is gearriveerd!

Lente. Wat was dat ook alweer? Nee, geen nachtvorst die gevolgd wordt door 25 graden Celcius om 10 uur 's ochtends. Of bloesem die van de bomen vriest omdat de nachtvorst na die 25 graden weer onbeschaamd terugkeert. Evenmin is het een run op de nieuwste zomercollectie van de H&M, door die onverwachte 25 graden. Of een collectief koortsachtig dieetvirus om zonder flansjes in dat nieuwe outfit op een overvol terras te verschijnen. 

Hier in Denemarken is lente nog ouderwets en kneuterig: het kwik piept nauwelijks boven de 15 graden uit en de bloesem waagt pas na drie weken zon (nu dus) voorzichtig een kijkje buiten de knop. Terrasjes zijn weliswaar overvol, maar dan met in dekentjes gewikkelde toeristen. Als overmoedige Zuiderling zit ik dus klappertandend en met blauwe tenen op het strand. Want ja, Zeeuws bloed...

Koud of niet, de zon lijkt voor de Spaanse Erasmusstudenten hét startschot voor een oneindige reeks barbecues. Vrijwel elke avond stijgt er wel ergens een rookwolkje op tussen de studentenflats en vanaf een uur of vijf hangt er steevast de geur van verbrand vlees. Zoals het ook bij de huisfeesten in Skjoldhøj gaat (loop een willekeurig appartement binnen, zet je sixpack bier tussen de wijn en de sangria en voeg je bij de onbekende, bezatte, hossende massa in de huiskamer) hebben de openluchtgrilpartijtjes een vrije inloop-karakter. Met je hamburger (uh...gevulde paprika) zoek je een rookpluim uit, loop je met een zekere doelbewustheid op het clubje grillers af dat deze wolk produceert, deponeer je je hamburger (paprika!!) tussen de aangebrande kippenpoten en doe je alsof je wel degelijk een uitnodiging hebt (wat vaak ook min of meer zo is: via via via via via).

Soms ben je echter wel degelijk uitgenodigd door de initiatiefnemer. Zoals door Alberto (onderste foto hiernaast): Spanjaard uit Sevilla die vorige week zijn 23-jarig Latin Lover-bestaan vierde. Simona (Litouws studiegenootje, foto linksonder), de paprika en ik vonden na drie rondjes Skjoldhøj de grilpartij in kwestie. Het bleek een heus Spaans-Pools festijn (wat niet zo verrassend is als je bedenkt dat de Spaanse en Polen hier zo ongeveer drie vierde van de studentenflats bezetten). Een gigantische gril werd omringd door een kudde Spaanse macho's die aandachtig hun eigen spies in de gaten hielden, onderwijl driftig griltechnieken aan elkaar uitwisseld (vermoed ik, mijn Spaans is niet zo goed als mijn Deens ;)). De Polen hadden zich verschanst rond de picknicktafel waar ze elkaar volgoten met Vodka. 

Simona en ik zaten het vanaf ons stukje picknicktafel allemaal eens te bekijken. Terwijl we aan onze Somersby Pear Cider lurkten, besloten we dat we hier toch wel echte 'outciders' waren. Tijd voor infiltratie! Vol overtuiging propte ik mijn gevulde paprika tussen de sissende lapjes koe, me voorbereidend op temperamentvolle terechtwijzingen. Maar de Zuidelijke carnivoren vonden het buitengewoon fascinerend, zo'n langzaam verschroeiende paprika met een bergje fetakaas erin. Na een aantal complimenteuze opmerkingen over de originaliteit van dit gerecht (????), bogen de testosteronbundels zich weer over hun plicht: woest blazend de vlammen opstoken om er zeker van te zijn dat de hamburgers ook echt die authentieke aangebrande rooksmaak meekrijgen. Zo krijgen we het toch nog warm, in ons vijflagen lente-outfit.