Ik vlieg door de tijd. Twee tijdzones, om precies te zijn. Aan beide zijdes knikkebollen Estse mannenhoofden richting mijn schouders. Ik zeg ondertussen de sneeuw gedag en raas naar de zon die zich alleen boven de wolken even laat zien.

En in het Estse bos, waar het betoverende licht een glimp van de ware Estse aard liet zien. Een ongekend sterke, haast triomfantelijke aard die er misschien wel voor gezorgd heeft dat de bevolking alle bezetters overleefde: Zweden, Russen, Duitsers en zelfs een leger Denen hebben dit minuscule Baltische volkje niet klein gekregen.

Een stiekeme kracht die zich onder meer uit in de enorme populariteit van charismatische leiders als de Dalai Lama. Maar zich volledig bekeren tot het Boeddhisme of wat voor beweging dan ook, dat is een brug te ver voor de Esten. Een bezet verleden maakt hen eeuwige vrijheidsstrijders. En daarmee religieuze shoppers.

Twee weken zijn veel te kort om een redelijk beeld te krijgen van een cultuur. Toch heeft dertien dagen rondrennen in Tallinn en Tartu me wel wat bijgebracht. Namelijk dat:

• Estland de naam Nederland niet zou misstaan: het hoogste punt is een heuvel van 300 meter genaamd ‘het eihoofd’;
  
• een positief aura blauw, violet en groen is, een negatief aura bruin;
  
• de Russen bij de Russisch-Estse grens manoeuvres aan het oefenen zijn om eventueel Estland binnen te kunnen vallen;
  
• de Esten dat zonder angst wegwuiven: “we zitten nu toch in de EU? die komen ons vast helpen” (o jee...);
  
• Tibetaanse Boeddhistische monniken over het algemeen vrij gespierd zijn (yoga??);
  
• diezelfde monniken geloven dat na de dood de ziel uit een overleden lichaam glipt, deze in het luchtledige rondwaart en wordt blootgesteld aan extremen als angst, euforie, kou, hitte, waardoor het een veilige haven zoekt en die vindt in de zaadcel van een man (kun je nagaan hoeveel zielen er in een man rondzwemmen!!!!);
  
• zoete aardappel naar pompoen smaakt;
  
• Estse pompoen dat niet doet;
  
• je niet verkouden moet zijn als je zandmandala's construeert;
  
• voor gesloten deuren staan enorm veel doorzettingsvermogen en discipline kost;
  
• Japanners slechts drie maal per jaar sushi eten;
  
• het Estse minimumloon op 2,25 per uur ligt;
  
• het gros van de Estsen het minimumloon verdient;
  
• de prijzen in de supermarkt niet zo gek veel verschillen met die in Nederland; 
  
• mensen in eerste instantie aan zichzelf denken;
  
• je een backpack beter niet in een plastic zak kan stoppen als je niet wilt dat mensen je op het vliegveld verdacht vinden;
  
• Russische meisjes een massaproduct zijn: standaard oranje zonnebankhuid, potsierlijke bontmuts, afzichtelijke bontjas en norse blik;
  
• Estse meisjes daar NIET op lijken: dopneusje, amandelvormige ogen, hoge jukbeenderen en vaak een vriendelijke glimlach;
  
• Ests ook niet als Russisch klinkt: het behoort tot de Finno-Ugric taalgroep die iets wegheeft van (hoe verrassend) het Fins;
  
• e-mail interviews niet aan te raden zijn;
  
• ieder hostel zijn eigen vreemde, vieze, oude mannetjes heeft die er meestal blijken te wonen en/of antisemitisch zijn;
  
• mijn huis er later zo uit moet zien als City Bike Nunne Hostel (zie foto);
  
• Denemarken als thuis voelt.